*کافی برای مجاب کردن هر غیر شیعه*

نقل شده كه دو نفر از شيعيان در گذرگاهي از بغداد به مجلس بزرگي رسيدند. پرسيدند اين مجلس متعلّق به  كيست؟ گفتند مجلس درس امام اعظم ابوحنيفه است.

راوي حكايت مي گويد رفيق من كه اسمش فضال بن حسن بود و مستحکم در مذهب شيعه و در عين حال آدمي بحّاث و با اطلاع از مباني مذهب بود، گفت من مي‌روم و با اين مرد مباحثه مي‌كنم و تا او را ملزم و مجاب نكنم از اين مكان نمي روم. گفتم اين عالم بزرگي است و از عهدۀ بحث با او بر نمي آيي. گفت من معتقد به مذهب حقم و حق مغلوب نمي شود.

وارد مجلس شديم و نشستيم و در يك فرصت مناسب، فضل از جا برخاست و گفت ايهاالعالم من برادري دارم كه رافضي است ( يعني شيعه است) و من هر چه مي خواهم به او بفهمانم كه ابوبكر بعد از پيامبر اكرم ، افضل امّت و خليفۀ به حق بوده قبول نمي كند و مي گويد علي بن ابيطالب ، افضل و خليفۀ به حق است . شما يك دليل قاطعي به من ياد بدهيد كه به او بفهمانم و او را به راه راست بياورم .

ابوحنيفه گفت به برادرت بگو بهترين و روشن ترين دليل اين است كه پيامبر اكرم همواره در ميدان هاي جنگ ، آن دو بزرگوار ! ( ابوبكر و عمر) را كنار خود مي نشاند و علي را  مقابل نيزه و شمشير دشمن مي‌فرستاد و اين نشان مي دهد كه آن دو نفر، محبوب پيامبر بوده اند و چون آن حضرت مي خواسته كه آن ها بعد از خودش جانشين باشند آنها را حفظ مي كرد و چون علي را دوست نمي داشت طردش مي كرد و به ميدان مي فرستاد تا كشته شود و اين بهترين دليل بر افضليت ابوبكر و عمر است !

فضل گفت بله من اين را به برادرم مي گويم ولي او از قرآن به من جواب مي دهد كه خداوند فرموده است: « خداوند ، مجاهدين را بر قاعدين و نشستگان برتري داده و اجري بزرگ براي آنان آماده است» و به حكم اين آيه ، علي چون مجاهد بوده افضل از ابوبكر وعمراست كه  قاعد بوده اند.

ابوحنيفه گفت به او بگو از اين بهتر مي خواهي كه ابوبكر و عمر قبرشان كنار قبر پيامبر و چسبيده به قبر آن حضرت است در حالي كه قبر علي از قبر پيامبر دور افتاده و در عراق است.

فضل گفت بله اين را هم به برادرم مي گويم امّا او مي گويد آن ها غاصبانه در كنار پيامبر اكرم دفن شده اند براي اين كه خداوند فرموده است « اي مؤمنان بدون اذن و اجازۀ پيامبر ، داخل خانه اش نشويد...» و مي دانيم كه رسول اكرم در خانۀ خودش دفن شده و آن دو نفر بدون اذن در خانۀ آن حضرت دفن شده اند و محل دفن ايشان غصبي است .

ابوحنيفه كه از اين گفتگو  سخت ناراحت شده بود تأمّلي كرد و سپس با لحني تند گفت به اين برادر خبيثت بگو آنها غاصبانه در خانة پيامبر دفن نشده اند بلكه عايشه و حفصه كه دختران آن دو بزرگوار و همسران پيامبر بودند و ازپيامبر مهريه طلبكار بودند، پدرانشان را در مهرية خودشان دفن كردند .

فضل گفت بله من اين مطلب را هم به برادرم گفته ام ولي او باز آيه اي براي من مي‌خواند و مي گويد پيامبر صلي الله عليه و آله به همسرانش بدهكار نبوده براي اينكه خداوند فرموده است « اي پيامبر ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته‌ای براي تو حلال كرديم» طبق اين آيه ، پيامبر اكرم مهريۀ زن‌هايش را داده بود و وقتي كه از دنيا رفت به زن هايش بدهكار نبوده است.

ابوحنيفه اندكي تأمّل كرد و گفت به اين برادرت بگو درست است كه همسران پيامبر،مهريّه طلبكار نبوده اند اما سهم الارث كه از ماتَرَك پيامبر داشته‌اند و ماتَرَك  (يعني آنچه پيامبر اكرم بعد از مرگش از خود باقي گذاشته ) نيز همين خانه اش بوده و شرعاً سهمي هم از آن خانه به همسرانش مي‌رسد و چون عايشه و حفصه وارث پيامبر بوده اند پدرانشان را در سهم الارث خودشان دفن كرده اند و بنابراين غصبي در كار نبوده است .

فضل گفت بله من اين را هم به برادرم گفته‌ام  ولي او مي گويد شما آقايان سنّي‌ها مگر نمي گوييد كه پيامبر ارث نمي گذارد و خودتان حديث نقل مي كنيد كه پيامبر اكرم فرموده است « ما پيامبران اصلاً ارث نمي گذاريم و هر چه از ما باقي مانده صدقه است» پس طبق گفتة خودتان عايشه و حفصه سهم الارث نداشته‌اند. به همان دليلي كه شما حضرت فاطمه را از فدك محروم كرديد وگفتيد پيامبر ارث نمي گذارد آن
دو همسر نيز نبايد ارث ببرند . آيا دختر از پدر ارث نمي برد اما همسر از شوهر ارث مي برد ؟ حالا بر فرض بپذيريم كه آنها سهم الارث داشته اند ، مگر نه اين است كه ميّت اگر فرزند داشته باشد ، سهم الارث زوجه  اش يك هشتم ماتَرَك مي شود، در اين جا تمام ماتَرَك پيامبر اكرم يك حجره (اتاق) بوده كه وقتي آن تقسيم بر هشت شود يك قسمت از آن هشت قسمت تقسيم مي شود ميان همسران پيامبر اكرم كه نُه  نفر بوده اند و در نتيجه سهم هر يك از عايشه و حفصه به قدر يك وجب هم نمي شود، پس چگونه آن دو هيكل بزرگ در يك وجب زمين جا شده اند ؟!

سخن كه به اينجا رسيد ابوحنيفه حسابي از كوره در رفت و با لحني خشم آلود فرياد كشيد اين مرد را بيرون كنيد اين خودش رافضي است و اصلاً برادر هم ندارد.

مستدرک الوسائل، ج 17، ص

فقیه مقدس، میرزاى تبریزى(قدس سره) مقید بودند که دستمال سیاهى را که مخصوص گریه بر اهل بیت(علیهم السلام) بود، در روضه ها با خود حمل کنند و به ندرت این کار را فراموش مى کردند. گاهى اتفاق مى افتاد که مرحوم میرزا(قدس سره)بدون برنامه ریزى قبلى در مجلس روضه شرکت مى کردند و به همین سبب دستمال همراهشان نبود، ولیکن ایشان در مجالسى که خبر داشتند روضه برگزار خواهد شد، دو دستمال حمل مى کردند:

برگرفته از کتاب نصایح استاد الفقهاء و المجتهدین میرزا جواد تبریزی (قدس سره)

 هیچ ماده غذایی واحدی نمی‌تواند خطر سرطان را کاهش دهد، اما ممکن است کاربرد ترکیب مناسب مواد غذایی در کاهش دادن این خطر مهم باشد.

مبارزه با سرطان از طریق غذاهای مصرفی

به مکمل‌ها متکی نباشید ممکن است ویتامین‌ها به محافظت از بدن در برابر سرطان کمک کنند، اما به شرط آنکه به‌طور طبیعی از مواد غذایی به‌دست آیند. دریافت مواد مغذی ضدسرطان از مواد غذایی مانند خشکبار، میوه، و سبزیجات برگی سبز رنگ بسیار بهتر از به‌دست آوردن آنها از مکمل‌ها می‌باشد. استفاده از رژیم غذایی مناسب بهترین کار است.

منبع: موسسه تحقیقات، آموزش و پیشگیری سرطان

۱.خواص معجزه‌ آسای سمنو

سمنو را از عصاره جوانه گندم تازه و آرد کامل گندم تهيه مى کنند. سمنو خوشمزه وشيرين است و اين در حالى است که به آن هيچ نوع ماده شيرين کننده اضافه نمى کنند. علت شيرينى آن ترکيب عصاره جوانه گندم با آرد کامل است که طعم شيرين به آن مى دهد. مواد و ويتامين هاى موجود در گندم و جوانه آن ارزش غذايى فراوانى دارد. سمنو به سلامت افراد و پيشگيرى از پاره اى از بيماريها کمک مى کند.
سمنو داراى ويتامين هاى K-E-A و گروه ويتامين هاى B12,B8, B5, B3, B1 و مواد مهم ديگر مانند: فسفر، کروميوم، روى، سلنيوم، آهن و مس است.
سمنو مغذى و انرژى زا است و بويژه براى ورزشکاران پرورش اندام بسيار مفيد است.
سمنو داروى طول عمر و آرامش اعصاب است. سمنو شيرافزا است از اين رو هم براى مادران شيرده و هم به علت مقوى بودن براى زنان باردار بسيار مفيد است. از ديگر موارد مفيد درمانى سمنو مى توان به اثرات شفابخش آن در درمان سوءهاضمه، نازايى، سختى زايمان، سنگ کيسه صفرا و اختلال صفرا، پادرد، کندى ضربان قلب، ريزش مو، لاغرى، يبوست، واريس، قندخون و ديابت، رشد قد، بى خوابى عصبى، احتلام، تصلب شرائين و کلسترول، ضعف حافظه، بيماران دوره نقاهت، S.M، بهت زدگى، پرکارى تيروئيد، اسکيزوفرنيا، سايکوز، فسفات در ادرار، خون ادرارى، ترميم زخم ها، فلج مغزى، مقاومت در برابر عفونت، بهبودى زخم هاى قرنيه، بيمارى رينود، اکرودينى، کولى باسيلوز، برى برى، شارکو، هوابلعى، مخملک، کوريزاى مزمن، پيستوريازيس، ورم دستگاه تناسلى، تب برفکى، ورم ميزراه، سرگيجه هاى منى پر، کم خونى هيپوکروم، آرتروز، ورم زبان همراه بار، آرتريت پا و شبيکه، پارکينسون، عوراض يائسگى، پورپورا، اسپرو، اسکروفولوس، هپاتيت، يرقان، يرقان نوزادى، کمک به ترميم شکستگى استخوان و عقيم بودن، به عنوان غذا و کمک درمانى مفيد و مؤثر است. در داخل اين غذاى بهشت که تزئين بخش سفره هفت سين است، بادام هاى شيرين (سنگى) مى ريزند که نماد و مايه برکت است.
بادام، حاوى ويتامين E و? B و مقدار فراوانى از فسفر، پتاسيم، منيزيم، کلسيم، گوگرد، سديم، آهن، قند، مواد ازته و چربى است که به هنگام طبخ سمنو، جذب آن شده و باعث مقوى شدن بيشتر اين غذا مى گردد. مصرف سمنو باعث تقويت عمومى بدن بويژه استخوان ها مى گردد و غذاى بسيار مفيدى براى زنان بويژه زنان باردار، بچه شيرده و يائسه محسوب مى شود.

۲.زنجبیل كاهش دهنده كلسترول خون

تنور کرم

حرم امن تو کافی است هراسان شده را

مثل شه راه بده آهوی گریان شده را

دل سپردیم به آن معجزه ی چشمانت
تا که آباد کنی خانه ی ویران شده را

مِهر تو باعث خاموشی آتشـدان است
خارج از دست خلیل است ، گلستان شده را

گندم ری به تنور کرمت پخته شود
از تو داریم پس این مزرعه ی نان شده را

هرچه شد خرج حرم ارزش او بیشتر است
از طلا حرف نزن، نقره ی ایوان شده را

به درخانه ی تو بسته و وابسته شدیم
چه نیازی است به جنّت سگ دربان شده را

گر قرار است جبینش به قدومت نرسد
کافرش بیش نخوانیم مسلمان شده را

در محلّه خبر لطف تو   بهتر پیچید
پخش کردند اگر قصه مهمان شده را

شدنی نیست کرم داشته باشی ، امّا
دستگیری نکنی دست به دامان شده را

پنجره ساخته ای دور ضریح کرمت
تا ببندند به آن زلف پریشان شده را

ما فقط ظاهری از اوج تو را می بینیم
گذری نیست به معراج ِ تو حیران شده را

جلوه ای کردی و زهرای پر از جذبه ی تو
تا قم آورد دل شاه خراسان شده را

**علی اکبر لطیفیان**

کرامت حرم

وقتي دلم کنار ضريح تو جا گرفت

نوري ز فيض کوثر بي انتها گرفت
يادم نمي رود که ز الطاف مرقدت
هر بار قلب مردة من هم شفا گرفت
شد پاي بوس خاک در آستانه ات
تا از کرامت حرم تو صفا گرفت
از لحظه اي که وارد شهر شما شدم
فهميده ام نگاه رئوفت مرا گرفت
وقتي به صحن آينه ات آمدم دلم
رنگي به روشنايي آئينه ها گرفت
دل آشيان گرفته در ايوان آينه
گل داده است غنچة‌ گلدان آينه

از مرقدت شميم مناجات مي رسد
بر مقدمت توسلِ حاجات مي رسد
وقتي كه خاكبوس حريم تو مي شوم
دستم به چشمه هاي كرامات مي رسد
ديگر چه احتياج به مهتاب و آفتاب
تا نور گنبدت به سماوات مي رسد
با بال هر فرشته که گرم طواف توست 
امواج بي کران تحيّات مي رسد
هر دم از آسمان ضريح مطهرت
عطر مزار مادر سادات مي رسد
در بين صحن حضرت صاحب زمان بگو
يک عصر جمعه وقت ملاقات مي رسد؟
بانوي مهربان جهان اشفعي لنا
اي عمة امام زمان اشفعي لنا

دستت كريم و سفرة خيرت كثير تر
هرگز نديده ايم ز تو دستگير تر
نائل به فيض كسب مقامات مي شود
در محضر تو هر كه شود سر به زير تر
مي گفت شاعري كه بهشت است مرقدت
نه نه ، بهشت نه ! به خدا بي نظير تر
گل پوش مي شود حرم آسماني ات
با فرشي از دو بال ملائك حرير تر
با مقدم تو باغ بهار است هر كجا
حتي هزار مرتبه از قم كوير تر
نقش بهار ، در حرمت بسته مي شود
گل ، مات گلعذاري گلدسته مي شود

از نسل كوثري، كه شد اين شوره زار ها
از بركت حضور شما چشمه سار ها 
در ساية تو جلوة خورشيد پا گرفت
اين انقلاب از تو و اين افتخار ها
صبحي اگر دميده ، ز نور نگاه توست
رونق نداشت بي تو در اينجا ، بهار ها
از بس سبد سبد گل ايمان چكيده است
از آسمان لطف تو بر كوچه سار ها
بر سفرة کرامت و فضلت نشسته اند
همواره زائران تو و همجوار ها
اين سايه را تو بر سر من مستدام كن
با جلوه هاي معرفتت آشنام كن

آسيه آمده به ديارت ز سمت نيل
يا مي رسد ز عرش خدا همسر خليل
از شرق و غرب عالم امكان رسيده اند
امشب به خاک بوسيتان بانوان ايل
يعني عجيب نيست اگر جا گرفته اند
حتي فرشته هاي مقرب چو جبرئيل
با اشکهام آرزويي موج مي زند
بانو اگر ضريح تو را بسته ام دخيل
چشم اميد ما همه بر دستهاي توست
فردا كه مي رسد همه جا بانگ الرحيل
آسوده خاطران هياهوي محشريم
تا زائران دختر موسي بن جعفريم

امروز اگر برات شفاعت به دست توست
فردا ولي شفاعت جنت به دست توست
فرموده اند مريم آل پيمبري
معصومه اي و چادر عصمت به دست توست
تفسير « يطعمون علي حبه » تويي
وقتي که سفره هاي كرامت به دست توست
هر شب دخيل پنجره هايت ، هزار دل
آخر كليد هاي اجابت به دست توست
پر مي زند به سينة من شوق كربلا !
بانوي من جواز زيارت به دست توست
كي مي شود كه بال و پرم را تو وا كني
دل را دوباره زائر كرب و بلا كني

**یوسف رحیمی**

افسوس که آئينه نصيبش سنگ است

در کوچه‌ي بي کسي عجب دلتنگ است

هر روز غروب خون شده قلبش که

اينقدر غروب سامرا خونرنگ است

*

يک عمر غريبي و اسيري سخت است

دلتنگي و بغض و سر به زيري سخت است

از چهره‌ي تو شکستگي مي‌بارد

در اوج جواني ات چه پيري سخت است

*

امروز که صاحبِ عزايت زهراست

چشم همه از غم تو دريا درياست

داغ تو شکست قامت عالم را

تو رفتي و «سُرَّ مَن رَأي» بي معناست

*

همچون شب قدر، قدر تو مکتوم است

با تو جلوات چارده معصوم است

گفتند به طعنه حج نشد رزقت! نه

کعبه ز طواف روي تو محروم است

*

با قلب شکسته شرح هجران دادي

يک عمر بهانه دست باران دادي

آنقدر تو «يا حسين عطشان» گفتي

تا آخر کار تشنه لب جان دادي

*

دل را به مقام قرب خود راهي کن

سرشار ز عشق و شور و آگاهي کن

گاهي به نگاه خود مرا هم درياب

يعني تو مرا بقية اللّهي کن                                                   **یوسف رحیمی**

            قبله حرم

ای قبله حرم، حرمِ سامرای تو
بیت­ الولای دل حرم با صفای تو
قرآن یگانه دفتر مدح و ثنای تو
روح ملک کبوترصحن و سرای تو
آیینة جمال خداوند سرمدی
فرزند پاک چار علی ، سه­ محمدی

رضوان بدان جلال و شرف سائل درت
خورشید سجده برده به صحن مطهرت
روح رضاست در نفس روح پرورت
نامت حسن نه بلکه حسن پای تا سرت
میراث زهد و نور هدایت ز هادیت
علم امام هشتم و جود جوادیت

انوار ده امام درخشد ز روی تو
یادآور رسول خدا خُلق و خوی تو
زیباترین دعای ملک گفتگوی تو
مسجود جنّ و انس بود خاک کوی تو
بحری که در صدف، دُر جان پرورد تویی
در دامنش امام زمان پرورد تویی

ویرانة مزار تو مسجود آسمان
قبر تو کعبة دل و صحنت مطاف جان
زوّار هر شب حرمت صاحب­الزمان
کوری چشم دشمنت ای قبلة جهان
تنها نه سامره، همه عالم دیار توست
هر جا رویم در بغل ما مزار توست

ای نُه سپهر، فرش رفیع عبادتت
ای لطف و جود و مرحمت و بذل، عادتت
اقرار کرده دشمن تو بر سیادتت
یاد آمدم به فصل جوانی شهادتت
ای زخم دل هماره فزون از ستاره ­ات
از ما سلام بر جگر پاره پاره ­ات

داغت به قلب شیعه شراری عظیم شد
خون بر دلت ز کینة اهل جحیم شد
روح تو در بهشت الهی مقیم شد
با رفتن تو حضرت مهدیu یتیم شد
یا بن الحسن از این همه بیداد، الامان
عجّل علی ظهورک یا صاحب­الزمان

ای عدل تو زوال ستم ­گستری بیا
نادیده کرده بر همه روشنگری بیا
ای آخرین دُر صدف کوثری بیا
ای نور دیدة حسن عسگری  بیا
تا کی فراق روی تو آتش به جان زند
تا کی به شیعه خصم تو زخم زبان زند

ای خوانده جنّ و انس و ملک پیر و مقتدات
تو جان جان عالمی و جان ما فدات
خُلق علی و خلق نبی جلوة خدات
میثم به این دو مصرع نیکو دهد ندات
یا صاحب­ الزمان به ظهورت شتاب کن
عالم ز دست رفت تو پا در رکاب کن                                                                              **غلامرضا سازگار**

اللّه واقعا آرامبخش است


یک پژوهشگر هلندی غیرمسلمان چندی پیش تحقیقی در دانشگاه آمستردام انجام داده و به این نتیجه رسیده بود که ذکر کلمه جلاله «الله» و تکرار آن و نیز صدای این لفظ، موجب آرامش روحی می‌شود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور می‌کند. این پژوهشگر غیرمسلمان هلند طی گفتگویی در این باره گفت: پس از انجام تحقیقاتی سه ساله که بر روی تعداد زیادی مسلمان که قرآن می‌خوانند و یا کلمه "الله" را می شنوند، به این نتیجه رسیدم که ذکر کلمه جلاله «الله» و تکرار آن و حتی شنیدن آن، موجب آرامش روحی می‌شود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور می‌کند و نیز به تنفس انسان نظم و ترتیب می‌دهد. وی در ادامه افزود: بسیاری از این مسلمان که روی آنان تحقیق می‌کردم از بیماری‌های مختلف روحی و روانی رنج می‌بردند. من حتی در تحقیقاتم از افراد غیرمسلمان نیز استفاده کرده و آنان را مجبور به خواندن قرآن و گفتن ذکر «الله» کردم و نتیجه باز هم همان بود. خودم نیز از این نتیجه به شدت غافلگیر شدم، زیرا تأثیر آن بر روی افراد افسرده، ناامید و نگران، تأثیری چشمگیر و عجیب بود.

این پژوهشگر هلندی همچنین گفت: از نظر پزشکی برایم ثابت شد که حرف الف که کلمه «الله» با آن شروع می‌شود، از بخش بالایی سینه انسان خارج شده و باعث تنظیم تنفس می‌شود، به ویژه اگر تکرار شود و این تنظیم تنفس به انسان آرامش روحی می‌دهد. حرف لام که حرف دوم «الله» است نیز باعث برخورد سطح زبان با سطح فوقانی دهان می‌شود. تکرار شدن این حرکت که در کلمه «الله» تشدید دارد نیز در تنظیم و ترتیب تنفس تأثیرگذار است. اما حرف هاء حرکتی به ریه می‌دهد و بر دستگاه تنفسی و در نتیجه قلب تأثیر بسیار خوبی دارد و موجب تنظیم ضربان قلب می‌شود.
به راستی که قرآن کریم در آیه‌ای کریمه می‌فرماید: «الذين آمنوا وتطمئن قلوبهم بذكر الله ألا بذكر الله تطمئن القلوب».این خبر آرامش بخش را برای دوستانی که یاد خدا برایشان آرامش بخش است ارسال کنید.

منبع: کانون گفتگوی قرآن

کاروان می رسد از راه‌، ولی آه

چه دلگیر چه دلتنگ چه بی تاب

دل سنگ شده آب ، از این ناله‌ی جانکاه

زنی مویه کنان ، موی کنان

خسته، پریشان، پریشان و پریشان

شکسته ، نشسته‌ ، سر تربت سالار شهیدان

شده مرثیه خوان غم جانان

همان حضرت عطشان

همان کعبه‌ی ایمان

همان قاری قرآن ، سر نیزه‌ی خونبار

همان یار ، همان یار ، همان کشته‌ی اعدا.

کاروان می رسد از راه ، ولی آه

نه صبری نه شکیبی

نه مرهم نه طبیبی

عجب حال غریبی

ندارند به جز ماتم و اندوه حبیبی

ندارند به جز خاطر مجروح نصیبی

ز داغ غم این دشت بلاپوش

به دلهاست لهیبی

به هر سوی که رفتند

نه قبری نه نشانی

فقط می وزد از تربت محبوب

همان نفحه‌ی سیبی

که کشانده ست دل اهل حرم را.

کاروان می رسد از راه

و هرکس به کناری

پر از شیون و زاری

کنار غم یاری

سر قبر و مزاری

یکی با تب و دلواپسی و زمزمه رفته

به دنبال مزار پسر فاطمه رفته

یکی با دل مجروح

و با کوهی از اندوه

به دنبال مه علقمه رفته

یکی کرب و بلا پیش نگاهش

سراب است و سراب است

دلش در تب و تاب است

و این خاک پر از خاطره هایی ست

که یک یک همگی عین عذاب است

و این بانوی دلسوخته‌ی خسته رباب است

که با دیده‌ی خونبار و عزاپوش

خدایا به گمانش که گرفته ست

گلش را در آغوش

و با مویه و لالایی خود می رود از هوش:

«گلم تاب ندارد

حرم آب ندارد

علی خواب ندارد»

یکی بی پر و بی بال

دل افسرده و بی حال

که انگار گذشته ست چهل روز

بر او مثل چهل سال

و بوده ست پناه همه اطفال

پس از این همه غربت

رسیده ست به گودال

همان جا که عزیزش

همان جا که امیدش

همان جا که جوانان رشیدش

همان جا که شهیدش

در امواج پریشان نی و دشنه و شمشیر

در آن غربت دلگیر

شده مصحف پرپر

و رفته ست سرش بر سر نیزه

و تن بی کفن او، سه شب در دل صحرا

رها مانده خدایا.

چهل روز شکستن

چهل روز بریدن

چهل روز پی ناقه دویدن

چهل روز فقط طعنه و دشنام شنیدن

چه بگویم؟

چهل روز اسارت

چهل روز جسارت

چهل روز غم و غربت و غارت

چهل روز پریشانی و حسرت

چهل روز مصیبت

چه بگویم؟

چهل روز نه صبری نه قراری

نه یک محرم و یاری

ز دیاری به دیاری

عجب ناقه سواری

فقط بود سرت بر سر نی قاری زینب

چه بگویم؟

چهل روز تب و شیون و ناله

ز خاکستر و دشنام

ز هر بام حواله

و از شدت اندوه

و با خاطر مجروح

جگر گوشه‌ی تو کنج خرابه

همان آینه‌ی فاطمه

جا ماند سه ساله

چه بگویم؟

چهل روز فقط شیون و داغ و

غم و درد فراق و

فراق و ... فراق و ...

چه بگویم؟

بگویم، کدامین گله ها را؟

غم فاصله ها را؟

تب آبله ها را؟

و یا زخم گلوگیر ترین سلسله ها را؟

و یا طعنه‌ی بی رحم ترین هلهله ها را؟

و یا مرحمت دم به دم حرمله ها را؟

چهل روز صبوری و صبوری

غم و ماتم دوری و صبوری

و تا صبح سری کنج تنوری و صبوری

نه سلامی نه درودی

کبودی و کبودی

عجب آتش و خاکستر و دودی و کبودی

به آن شهر پر از کینه و ماتم

چه ورودی و کبودی

در آن بارش خونرنگ

سر نیزه تو بودی و کبودی

گذر از وسط کوچه‌ی سنگی یهودی و کبودی

و در طشت طلا گرم شهودی و چه ناگاه

چه دلتنگ غروبی ، چه چوبی

عجب اوج و فرودی و کبودی

خدایا چه کند زینب کبری

شاعر: یوسف رحیمی

یک اربعین، به نیــزه ســر یـار دیده ام

یک اربعین، چو شمع به پایش چکیده ام

 یک اربعین، به ضربه ی شلاق ساربان

بر روی خــارهای مغــیلان دویده ام

 یک اربعین، تمام تنم درد می کند

با ضـرب تـازیانه ز جـایم پریده ام

 یک اربعین، رقیّه ی تو مُرد از غمت

اکنون بدون او به کنارت رسیـده ام

 یک اربعین، به شام و به کوفه حماسه ها

با خطــبه های حیــدری ام آفـریده ام

 یک اربعین، ز چوبه ی محمل سرم شکست

همچـون پـدر ببیـن تـو جبین دریــده ام

 یک اربعین، کنار عدو، وای! وای! وای!

بس جورِ طعنه های فراوان کشیده ام

 یک اربعین، به ضربه سیلی ببین حسین

رویم کبود گشته و قامــت خمیــده ام

*مجید لشگری*

************************

رسیده ام به مزارت  نه بل مزار خودم

سیاه پوش توام نه، که داغدار خودم

تو زیر خاکی و من خاک بر سرم ریزم

تو سینه چاکی و من خاک بر سرم ریزم

شکسته تر ز همیشه کنارت آمده ام

برای دیدن خاک مزارت آمده ام

بگو چگونه دلت آمد از برم بروی

به روی نیزه ولی در برابرم بروی

ببین که بعد تو غمگین ترین صدا شده ام

شکسته ام زکمر دست بر عصا شده ام

چهل شب است که مهمان شامیان بودم

چهل شب است که مهمان خنده ها شده ام

چهل شب است که از درد پا نمی خوابم

پر از جراحتم و غرق رد پا شده ام

چهل شب است ز گریه ز لای لای رباب

کنار نیزه اصغر پر از عزا شده ام

چهل شب است که با چادری که خاکی بود

حجاب دخترت از چشم بی حیا شده ام

حکایت من و کعب نی از تنم پیداست

ببین شبیه توام مثل بوریا شده ام

رسیدم از سفری که غم تورا خواندم

برای زخم علمدار روضه ها خواندم

به روی نیزه مده دست باد گیسو را

به این بهانه مپوشان تو زخم ابرو را

تو روی نیزه و این سنگهای بی احساس

نمی کنند مراعات چشم کم سو را

بگو به نیزه عباس خم شود پیشم

که چند بوسه زنم دیده های جارو را

کنار ناقه عریان و جمع نا محرم

بگو دوباره بگیرند رکاب بانو را

هنوز لخته خون می چکد ز گیسویت

اگرچه حرمله بسته شکاف ابرو را .

 **********************

يك اربعين براي تو گريان شدم حسين

مانند گيسوي تو پريشان شدم حسين

  با چند قطره اشك دل من سبك نشد
ابري شدم به پاي تو باران شدم حسين

 زلفي اگر كه ماند برايت سپيد شد
در اول بهار زمستان شدم حسین

كوفه به كوفه كوچه به كوچه گذر گذر
قاري شدي مفسر قران شدم حسين

ديدي چگونه اخر عمري دلم شكست
ديدي چگونه بار گريبان شدم حسین

تو رفتي و كنار تو من گريه مي كنم
دارم سر مزار خودم گريه مي كنم

 اي سايه ي بلند سرم اي برادرم حسين
ايينه ي ترك ترك در برابرم

بالم شكسته است و پرم پر نمي زند
اما هنوز مثل هميشه كبوترم

من قول داده ام كه بگيرم سر تو را
از دست نيزه ها و برايت بياورم

حالا سري براي تو اورده ام ولي
خاكستري و خاكي واي خاك بر سرم

بگذار اول سخن و شكوه ام تو را
اي ماه زينب از نگراني دراورم

هرچند كوچه به كوچه تماشا شدم ولي
راحت بخواب هنوز دست نخورده است معجرم

*لطیفیان  *

***************************

شکسته بال ترینم ، کبود می آیم

من از محله ی قوم یهود می آیم

از آن دیار که من را به هم نشان دادند

به دست های یتیمت دو تکه نان دادند

از آن دیار که بوی طعام می پیچید

از آن دیار که طفلت گرسنه می خوابید

کسی که سنگ به اطفال بی پدر می زد

به پیش چشم علمدار بیشتر می زد

از آن دیار که چشمان خیره سر دارد

به دختران اسیر آمده نظر دارد

از آن سفر که اگر کودکی به جا می ماند

تمام طول سفر زیر دست و پا می ماند

به کودکی که یتیم است خنده سر دادند

به او به جای عروسک سر پدر دادند

به جای آن همه گل با گلاب آمده ام

من از جسارت بزم شراب آمده ام

از آن دیار که آتش به استخوان می زد

به روی زخم لبان تو خیزران میزد

*************************

يك اربعين گذشته و زينب رسيده است

بالاي تربتي كه خودش آرميده است

  يا ايها الغريب  سلام اي برادرم

اي يوسفي كه گرگ تنت را دريده است

 ازشهر شام كينه رسيده مسافرت

پس حق بده به او كه چنين قد خمیده است

 احساس ميكنم كه مادرم اينجا نشسته است

در كربلا نسيم مدينه وزيده است

 بر نيزه بودي  و به سرم بود سايه ات

با اين حساب  حسین كسي من را نديده است

 اين گل بنفشه هاي  تن و چهره ي كبود

دارد گواه ، زينبتان داغديده است

 توطعم خيزران و سنگ ها و خواهرت

طعم فراق و غربت و غم را چشيده است

 آبي به كف گرفته و رو سوي علقمه

با آه مي رود سكينه  و خجلت كشيده است

 اين دختر شماست  كه خواستند كنيزيش ....

لكنت گرفته است و صدايش بريده است

 نيزه نشين شد حضرت سقا  و اهلبيت

زخم زبان زهر كس و ناكس شنيده است

 گفتي رقيه ..... گفت نمي آيم عمه جان !

در شام ماند و شهر جديد آفريده است

 *یاسر مسافر* 

********************

تا سایه سرت به سر محملم فتاد
برخاست آتش غم و بر حاصلم فتاد

یک اربعین بود که ندیدم جمال تو

وین است شعله ای که بر آب و گلم فتاد 

ای کشتی نجات ز طوفان دوری ات
موج بلا و حادثه بر ساحلم فتاد 

بودم هزار مشکل و از رنج هر اسیر
یک مشکل دگر به روی مشکلم فتاد 

برخاست آتش از دل و اشکم به رُخ دوید
دل هر زمان به یاد ابوفاضلم فتاد 

دارم من از خرابه بسی خاطرات تلخ
مُردم همین که بار در آن منزلم فتاد

شد گریه رقیه سبب تا ببینمت
هر چند باز داغ دگر بر دلم فتاد 

شد باز بند دست من و باز کی شود
بند مصیبتی که به پای دلم فتاد

عید غدیر یعنی عیدالله الاکبر آمد. اما اینجا و در این سرزمین وحی عید غدیر حال و هوای دیگری دارد. فاصله کمی تا محل غدیر خم بیشتر نیست؛ اما این کوردلان مغرض که راه را بر عاشقان ولایت بسته اند ما را از دیدن آن محل محروم کرده اند.

همانگونه كه 'غدير' پرچمى بر بلنداى تاريخ است كه از آن نور سبز 'على ولى اللَّه' مى درخشد، مسجد غدير هم تيرى به چشم دشمنان ولايت بوده كه بناى گِل و آجرى آن به عنوان سندى زنده از غدير در قلب صحرا مى درخشيد. از همين جاست كه دشمنان كينه توز على عليه السلام كه درِ خانه اش را آتش زدند و تابعان آنان در طول قرنها هرگز چشم ديدن چنين بناى اعتقادى- تاريخى را نداشتند.

آثار مسجد غدير كه توسط پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و اصحابش علامت گذارى شده بود، اولين بار به دست عمر بن الخطاب از ميان برده شد و علائم آن محو گرديد.

بار ديگر در زمان اميرالمؤمنين عليه السلام احيا شد ولى پس از شهادت آن حضرت، معاويه ساربانى را با دويست نفر فرستاد تا آثار غدير خم را با خاك يكسان كنند!

در زمانهاى بعد بار ديگر مسجد غدير بنا شد و از آنجا كه در كنار جاده ى حجاج قرار داشت محلى معروف بود و حتى تاريخ نگاران و جغرافى نويسانِ سنّى هم آن را نام برده و محل آن را تعيين كرده اند.

تا صد سال پيش مسجد غدير بر پا بوده و با آنكه در منطقه ى مخالفان بوده ولى رسماً محل عبادت و به عنوان مسجد غدير معروف بوده است، تا آنكه آخرين ضربه را وهابيها زده اند. آنان دو اقدام كينه توزانه براى از بين بردن مسجد غدير انجام داده اند: از يكسو مسجد را خراب كرده و آثار آن را از بين برده اند، و از سوى ديگر مسير جاده را طورى تغيير داده اند كه از منطقه ى غدير فاصله ى زيادى پيدا كرده است.

هم اكنون غدير به صورت بيابانى است كه در آن آبگيرى و چشمه ى آبى است و محل مسجد- كه اكنون اثرى از آن نيست- بين چشمه و آبگير بوده است. اين منطقه در حدود 200 كيلومترى مكه در نزديكى شهر 'رابغ' در كنار روستاى جحفه كه ميقات حجاج است قرار دارد و هم اكنون بنام 'غدير' شناخته مى شود و مردم منطقه به خوبى از محل دقيق و نام آن آگاهند و مى دانند كه شيعيان هر از چندگاهى براى يافتن آن به منطقه مى آيند و پرس و جو مى كنند.

راه رسيدن به وادى غدير

راه رسيدن به وادى غدير هم اكنون از دو طريق است:

1. راه جحفه:

از كنار فرودگاه رابغ تا اول روستاى جحفه، سپس 5 كيلومتر به سمت شمال در ريگزار تا قصر عليا، سپس 2 كيلومتر در سمت راست جاده با عبور از تپه هاى شنى، سپس بيابانى كوتاه، از بيابان به سمت راست جاده وادى غدير است. فاصله ى غدير نسبت به ميقات جحفه از سمت طلوع آفتاب 8 كيلومتر است.

2. راه رابغ:

از تقاطع جاده مكه- مدينه- رابغ به سمت مكه در طرف چپ جاده 10 كيلومتر، سپس به سمت راست، جاده ى فرعى به طرف غدير است كه فاصله ى آن از جنوب شرقى تا رابغ 26 كيلومتر است.

به اميد آنكه با ظهور صاحب غدير، منطقه ى زيبا و روح انگيز غدير بار ديگر احيا شود، و بين آبگير و چشمه ى آن مسجد با شكوهى بنا شود و محل منبر و خيمه ى پيامبر صلى اللَّه عليه و آله با ترسيم كاملى از آن واقعه ى عظيم در آنجا مورد بازديد جهانيان قرار گيرد.

برخی منابع: تبیان

حکمرانی خاندان آل سعود بر عربستان نیز موجب اهمیت این کشور برای انگلیس شده ‌است چرا که به عقیده لندن، پادشاهان خاندان سعودی تاثیر زیادی بر کشورهای عربی دارند.

منبع: جهان نیوز

امام على عليه السلام :نِعمَ الإِدامُ الخَلُّ يَكسِرُ المِرَّةَ ، ويُطفِئُ الصَّفراءَ ، ويُحيِي القَلبَ .
سركه ، نيكو خورشتى است؛ زرداب را مى‏شكند ، صفرا را فرو مى‏نشاند و قلب را زنده مى‏كند.

الكافي ، جلد 6 ، صفحه 329 ، حديث 7 ، المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 284 ، حديث 1924 كلاهما عن أبي بصير عن الإمام الصادق عليه‏السلام ، الخصال ، صفحه 636 ، حديث 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عنه عليهم‏السلام ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 413 ، حديث 1400 عن الإمام الصادق عليه‏السلام وليس فيها «ويطفئ الصفراء» ، بحار الأنوار ،ج 66 ، صفحه 304 ، حديث 17 وح 22 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 230
----------------------------
امام صادق عليه السلام :الخَلُّ يُنيرُ القَلبَ .
سركه ، قلب را روشن مى‏كند.

المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 284 ، حديث 1925 عن رفاعة ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 302 ، حديث 9 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 230
-----------------------------
مكارم الأخلاق :رُوِيَ عَنِ الإِمامِ الكاظِمِ عليه‏السلام : أنَّهُ يُنادِي مُنادٍ مِنَ السَّماءِ : اللّهُمَّ بارِك فِي الخَلاّلينَ وَالمُتَخَلِّلينَ . وَالخَلُّ بِمَنزِلَةِ الرَّجُلِ الصّالِحِ يَدعو لِأَهلِ البَيتِ بِالبَرَكَةِ . فَقُلتُ : جُعِلتُ فِداكَ ! مَا الخَلاّلونَ ومَا المُتَخَلِّلونَ؟
قالَ : الَّذينَ في بُيوتِهِمُ الخَلُّ وَالَّذينَ يَتَخَلَّلونَ .
از امام كاظم عليه‏السلام روايت شده است : منادى اى از آسمان ندا مى‏دهد : «خداوندا! خلاّلان و متخلّلان را بركت ده! سركه ، به سان مردى درستكار براى اهل خانه دعاى بركت مى‏كند .
[راوى مى‏گويد :] گفتم : فدايت شوم! مقصود از «خلاّلان» و «متخلّلان» چيست؟
فرمود : «كسانى كه در خانه‏هايشان سركه (خلّ) هست و كسانى كه خلال مى‏كنند» .

مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 330 ، حديث 1059 ، مستطرفات السرائر ، صفحه 49 ، حديث 9 وزاد في ذيله «فإنّ الخلال نزل به جبرئيل مع اليمين والشهادة من السماء» ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 441 ، حديث 26 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 354
-----------------------------
امام صادق عليه السلام :نِعمَ الإِدامُ الخَلُّ ؛ يَكسِرُ المِرَّةَ ، ويُحيِي القَلبَ ، ويَشُدُّ اللِّثَةَ ، ويَقتُلُ دَوابَّ البَطنِ .
سركه ، نيكو خورشى است . تلخه را مى‏شكند ، قلب را زنده مى‏سازد ، لثه را استحكام مى‏بخشد و جنبندگان شكم (کرم های شکم) را مى‏كُشد .الدعوات ، صفحه 146 ، حديث 383 ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 304 ، حديث 17 دانش نامه احاديث پزشكي : 2 / 304
-----------------------------
امام صادق عليه السلام :
الخَلُّ يَشُدُّ العَقلَ .
سركه ، عقل را استحكام مى‏بخشد .الكافي ، جلد 6 ، صفحه 329 ، حديث 2 ، المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 282 ، حديث 1913 كلاهما عن سليمان بن خالد ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 413 ، حديث 1399 ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 301 ، حديث 1 دانش نامه احاديث پزشكي : 2 / 304
-----------------------------
امام صادق عليه السلام :الاِصطِباغُ بِالخَلِّ يَقطَعُ شَهوَةَ الزِّنى .
خورش ساختن سركه ، شهوت زنا را ريشه كن مى‏كند .الكافي ، جلد 6 ، صفحه 330 ، حديث 10 دانش نامه احاديث پزشكي : 2 / 304
-----------------------------
امام صادق عليه السلام :إنّا لَنَبدَأُ بِالخَلِّ عِندَنا ، كَما تَبدَؤونَ بِالمِلحِ عِندَكُم ؛ فَإِنَّ الخَلَّ لَيَشُدُّ العَقلَ .
ما با سركه آغاز مى‏كنيم ، چنان كه شما با نمك آغاز مى‏كنيد؛ چرا كه سركه ، عقل را استحكام مى‏بخشد.الكافي ، جلد 6 ، صفحه 329 ، حديث 5 ، المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 283 ، حديث 1915 كلاهما عن إسماعيل بن جابر ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 413 ، حديث 1399 ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 398 ، حديث 16 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 244
-----------------------------
الكافي به نقل از محمّد بن على همدانى:إنَّ رَجُلاً كانَ عِندَ الرِّضا عليه‏السلام بِخُراسانَ ، فَقُدِّمَت إلَيهِ مائِدَةٌ عَلَيها خَلٌّ ومِلحٌ ، فَافتَتَحَ عليه‏السلام بِالخَلِّ فَقالَ الرَّجُلُ : جُعِلتُ فِداكَ ! أمَرتَنا أن نَفتَتِحَ بِالمِلحِ؟ !
فَقالَ : هذا مِثلُ هذا - يَعنِيالخَلَّ - وإنَّ الخَلَّ يَشُدُّ الذِّهنَ ، ويَزيدُ فِي العَقلِ .
مردى در خراسان، نزد امام رضا عليه السلام بود. در اين هنگام ، نزد ايشان سفره‏اى گستردند كه در آن، سركه و نمك بود. امام عليه السلام با سركه آغاز كرد. آن مرد گفت: فدايت شوم! به ما فرموده‏اى كه با نمك، آغاز كنيم.
فرمود: «اين ، همانند آن (يعنى نمك) است. سركه، ذهن را استحكام مى‏بخشد و عقل را افزون مى‏كند».الكافي ، جلد 6 ، صفحه 329 ، حديث 4 ، المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 286 ، حديث 1931 ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 303 ، حديث 14 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 250

-----------------------------
امام رضا عليه السلام :مَن أرادَ ألاّ يَسقُطَ اُذناهُ ولا لَهاتُهُ ، فَلا يَأكُل حُلوا إلاّ تَغَرغَرَ بِخَلٍّ .
هر كس مى‏خواهد گوش هايش و نيز زبان كوچكش فرو نيفتد، هيچگاه شيرينى نخورد، مگر اين كه پس از آن، سركه غِرغِره كند.طبّ الإمام الرضا عليه‏السلام ، صفحه 40 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 325 وفيه «... حتى يتغرغر بعده بخلّ» دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 330
-----------------------------
امام صادق عليه السلام :
كانَ أحَبَّ الصِّباغِ إلى رَسولِ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم الخَلُّ ، وأحَبَّ البُقولِ إلَيهِ الحَوكُ ، يَعنِي : الباذَروجَ .
محبوبترین نان خورِش نزد رسول الله (ص) که لقمه را درونش فرو برند، سرکه و محبوبترین سبزی نزد آن حضرت حوک ( باذروج) بود.جامع الأحاديث للقمّي ، صفحه 227 ، المحاسن ، جلد 2 ، صفحه 320 ، حديث 2077 عن الشعيري من دون إسنادٍ إلى المعصوم وفيه «كان أحبّ البقول إلى رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم الباذروج» ، بحار الأنوار ، جلد 66 ، صفحه 304 ، حديث 18 دانش نامه احاديث پزشكي : 2 / 198
-----------------------------
رسول خدا(ص) : إن الله و ملائکته یصلّون علی خوان علیه خل و ملح
خداوند و فرشتگانش رحمت می کنند بر سفره ای که در آن سرکه و نمک است. ( محاسن ، ج 2 ، ص 487)

-----------------------------
سركه در چه مواقعي مضر است:

مكارم الأخلاق :شَكا بَعضُهُم إلى أبِي الحَسَنِ عليه‏السلام كَثرَةَ ما يُصيبُهُ مِنَ الجَرَبِ ، فَقالَ : إنَّ الجَرَبَ مِن بُخارِ الكَبِدِ ؛ فَاذهَب وَافتَصِد مِن قَدَمِكَ اليُمنى ، وَالزَم أخذَ دِرهَمَينِ مِن دُهنِ اللَّوزِ الحُلوِ عَلى ماءِ الكَشكِ ، وَاتَّقِ الحيتانَ وَالخَلَّ .
فَفَعَلَ فَبَرِئَ بِإِذنِ اللّه‏ِ تَعالى .
كسى نزد امام كاظم عليه السلام، از فراوانى گَرى اى كه بدان مبتلا بود، اظهار ناراحتى كرد. فرمود : «گَرى ، از بخارِ جگر است . برو و پاى راست خود را رگ بزن و بر استفاده كردن از دو درهم روغن بادام شيرين ، همراه با آب كشك جو ، ملازمت كن و از [خوردن] ماهى و سركه نيز حذر كن» .
آن مرد ، اين كار را انجام داد و به اذن خداوند عز و جل ، بهبود يافت .مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 176 ، حديث 527 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 128 ، حديث 90 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 516

-----------------------------
كتاب من لا يحضره الفقيه به نقل از ابوسعيد خُدْرى:أوصى رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ عليه‏السلام فَقالَ : يا عَلِيُّ : . . . اِمنَعِ العَروسَ في اُسبوعِها مِنَ الأَلبانِ ، وَالخَلِّ ، وَالكُزبُرَةِ ، وَالتُّفّاحِ الحامِضِ ، مِن هذِهِ الأَربَعَةِ الأَشياءِ .
فَقالَ عَلِيٌّ عليه‏السلام : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، ولِأَيِّ شَيءٍ أمنَعُها هذِهِ الأَشياءَ الأَربَعَةَ؟
قالَ : لِأَنَّ الرَّحِمَ تَعقَمُ وتَبرُدُ مِن هذِهِ الأَربَعَةِ الأَشياءِ . . . .
فَقالَ عَلِيٌّ عليه‏السلام : يا رَسولَ اللّه‏ِ ، ما بالُ الخَلِّ تُمنَعُ مِنهُ؟
قالَ : إذا حاضَت عَلَى الخَلِّ لَم تَطهُر أبَداً بِتَمامٍ ، وَالكُزبُرَةُ تُثيرُ الحَيضَ في بَطنِها وتُشَدِّدُ عَلَيهَا الوِلادَةَ ، وَالتُّفّاحُ الحامِضُ يَقطَعُ حَيضَها فَيَصيرُ داءً عَلَيها .
پيامبر خدا ، به على بن ابى‏طالب سفارش كرد و به او فرمود : «اى على! عروس را در هفته اوّلش از شير، سركه، گشنيز، سيب تُرش، از اين چهار چيز، باز بدار» .
على عليه‏السلام پرسيد : اى پيامبر خدا ! براى چه او را از اين چيزها باز بدارم؟
فرمود : «زيرا از اين چهار چيز ، زهدان سِتَروَن و سرد مى‏شود . . .» .
على عليه السلام [ديگر بار] پرسيد : اى پيامبر خدا ، امّا از اين ميان ، از سركه چرا باز داشته مى‏شود؟
فرمود : «اگر در حالى كه سركه خورده است ، عادت ماهانه شود ، هرگز كامل پاك نگردد ، گشنيز هم حيض را در شكم وى برمى‏انگيزانَد و زادن را بر او سخت مى‏سازد . سيب تُرش نيز حيض شدن او را قطع مى‏كند و اين عارضه براى وى يك بيمارى مى‏شود».كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 3 ، صفحه 551 ، حديث 4899 ، علل الشرائع ، صفحه 514 ، حديث 5 ، الاختصاص ، صفحه 132 وفيه «تبور» بدل «تثير» ، بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 280 ، حديث 1 دانش نامه احاديث پزشكي : 1

منبع: سایت دکتر روازاده

بسیاری از نسخه ها ی طب سنتی ما از سرکه وعسل وترکیب آن دو ( سرکنگبین یا سکنجبین ) استفاده شده است این در حالی است که بوعلی سینا در مورد خواص سکنجبین که همان مخلوط سرکه وعسل و نعناع می باشد کتابی با عنوان "الرساله فی السکنجبین" تالیف کرده است .

برخی از خواص سرکه های طبیعی عبارتند از:- استفاده از سركه در كنار وعده‌های غذایی باعث رقیق شدن خون شده و به تجزیه چربی‌ها و دفع سموم كمك كرده و سبب كاهش چربی خون می‌شود.
- اسید سیتریك موجود در سركه، هضم و جذب كلسیم موجود در سركه و سایر موادغذایی را آسان می‌كند و در سوخت ‌و ساز بدن موثر است.
- سركه می ‌تواند باكتری‌های مضر سیستم گوارشی را از بین ببرد، بنابراین افرادی كه در سیستم گوارش خود با مشكلاتی نظیر: یبوست، نفخ، اسهال، دل درد و دفع نامرتب مزاج مواجه اند، می‌توانند با مصرف سركه  به رفع این مشكل بپردازند.
- سركه می‌تواند ترشح اسید معده را متعادل كرده و از بروز گاز معده جلوگیری كند.
- سركه در رفع جرم دندان و التهاب لثه موثر است. به منظور رفع بوی بد دهان و نیز سفیدی دندان‌ها، هفته‌ای یك بار دندان‌های خود را با مسواك آغشته به سركه مسواك بزنید.
- در صورتی سركه می‌تواند در كاهش وزن تاثیرگذار باشد كه فرد از رژیم غذایی مناسبی جهت كاهش وزن پیروی كند، در غیر این صورت سركه تاثیری در كاهش وزن نخواهد داشت.
- بُخور سركه ی رقیق شده در رفع گرفتگی بینی ناشی از سرماخوردگی موثر است و سردردی را كه در اثر بدی هوای محیط، بخار حمام و زیادی صفرا باشد، معالجه می‌كند.
- سركه در درمان بوی عرق بدن، قارچ پا و ورم پا موثر است و می‌تواند در رفع احساس گرگرفتگی پاها تاثیر قابل توجهی داشته باشد.
- سركه ضدعفونی كننده قوی است و می‌تواند به عملكرد سم‌زدایی كبد كمك كرده و صفرا را از بین ببرد.
- دوام سركه نامحدود است. حتی اگر بعد از مدتی كدر شود و رسوب كند، همچنان خاصیت دارد.
برخی از کاربردهای سرکه های طبیعی عبارتند از:
-  مصرف به عنوان چاشنی غذا
- تهیه ترشی
- تهیه شور و خیار شور
- تهیه سرکه شیره
- تهیه سکنجبین
- مصرف همراه با سالاد
- ضد عفونی کردن سبزی
- شستن و تمیز کردن دندان
- ضمناً سرکه مصلح بسیار از مواد غذایی از جمله موارد ذیل می باشد:
عسل، خرما، پسته، شلغم، خربزه، طالبی، گرمک، گندم، پاچه، سیرابی، جگر سیاه، میگو، ارده، پیاز، چغندر، بادمجان، پونه، پیازچه، شاهی، آویشن، کنگر، سیب زمینی ترشی، مارچوبه، مرزه، زیتون، گوشت شتر مرغ، شتر، خروس و گوزن، خردل، تخم آفتابگردان، روغن زیتون، شیره خرما و  عدس.
همچنین مصلح انواع ترب، تربچه، سیاه دانه و  گلپر خیساندن در سرکه می باشد.
مصلح جگر سفید نیز خیساندن در سرکه و سپس کباب نمودن و مصلح  زبان و گوشت اردک و کبوتر طبخ با سرکه می باشد.
تذکر: با توجه به طبیعت سرکه،  افرادی که دارای غلبه سردی هستند باید از مصرف سرکه بپرهیزند و افراد دارای مزاج های سرد و خشک یا سرد و تر، کمتر سرکه مصرف نمایند.
لازم به ذکر است سركه برای مبتلایان به ضعف اعصاب، درد مفاصل و زخم معده نیز مضر است.
این دسته از افراد می توانند سرکه را به همراه مصلحات آن مصرف کنند. مثلاً مصرف سکنجبین یا سرکه شیره برای این دسته افراد نیز نافع است.

سرکه های مصنوعی (صنعتی):متاسفانه سرکه تقلبی نیز مانند تمام مواد غذایی سالم که به صورت تقلبی تهیه و در بازار با بسته بندیهای شکیل عرضه می شوند، در دسترس خریداران است، لذا در صورتیکه قصد خرید سرکه طبیعی را دارید، حتماً از مراکز مورد اطمینان خرید نمایید.
سرکه های تقلبی موادی دارای اسید استیک می باشند و بعضاً هیچگونه تخمیر و مراحل تولید سرکه طبیعی در تولید آن وجود ندارد لذا بهای آن به مراتب از سرکه طبیعی ارزانتر تمام می شود ولی این نوع سرکه به استثنای طعم ترش دارای هیچ خاصیت دیگری نیست.
رنگ اصلی این سركه‌ها سفید بوده كه با رنگ مصنوعی، برخی از آنها را به رنگ سركه های خانگی تبدیل می‌كنند.
در این سركه‌ها برای افزایش ماندگاری، از مواد نگهدارنده استفاده می‌شود.
سرکه، آبلیمو و چند سالی است که آبغوره تقلبی نیز به صورت صنعتی تهیه می گردد، که در تهیه این مواد، بر خلاف تصویر روی محصول و تبلیغات دروغین، بعضاً از ماده اولیه طبیعی استفاده نشده است و کاملاً به صورت شیمیایی تولید می شوند. مصرف این مواد نه تنها مفید نیست، بلکه بسیار مضر می باشد.

ماندگاری سرکه:سرکه تقریباً بخاطر طبیعت اسیدی آن خود محافظ خود است و احتیاج به خنک کردن ندارد و دوام نامحدود دارد.
البته جهت نگهداری سرکه ترجیحاً باید از ظروف شیشه ای دردار و به صورت سر پر استفاده کرد و بهتر است آنرا در محیطی با دمای معتدل و سایه نگهداری نمود.
ضمناً ممکن است تغییراتی در ظاهر بعضی از انواع سرکه ایجاد شود مثل حالت کدری، تغییر رنگ، ته نشست یا رسوب کردن. در این حال سرکه هنوز خوب است و تنها یک تغییر زیبایی ظاهری در آن رخ داده است و نه تغییرات مضر. اگر سرکه شما رسوب کرد می توانید آنرا صاف کنید. برای اینکار سرکه را داخل ظرفی دیگر بریزید تا گِل، ته ظرف قبلی باقی بماند و بتوان آنرا دور ریخت.

منبع: دکتر روازاده

بسياري از شهرها، با پيشرفت يك روستا به شهر تبديل شده اند، اما سنگ بناي شوشتر از ابتدا شهر بوده است. متون تاريخي بسياري از وجود قلعه سلاسل و نهر دارا يا داريوش شوشتر حكايت مي كنند كه اين آبادي شوشتر را در دوران هخامنشي اثبات مي كند. از دوران اشكانيان نيز باستان شناسان اشيا و سفالهاي بسياري در محدوده شهر شوشتر كشف كرده اند.

 اما شوشتر در زمان ساسانيان از شهرهاي مهم ايران بوده و توجه حكومت را بسيار به خود معطوف كرده است. به گونه اي كه قيصر روم را كه شاپور اول ساساني اسير كرده بود به آبادي و عمران شوشتر مي گمارد و بنا يا تجديد بناي سد شادروان را به وي مي سپارد.

در دوران ساسانيان تأسيسات آبي عظيم و پيچيده اي در شوشتر ساخته شده است كه اكنون از مجموعه آنها به عنوان بزرگ ترين موزه آبي دنيا ياد مي كنند. سدها، پلها، آسيابها و كانالهاي بسياري از آن دوران در شوشتر به يادگار مانده است.

با ورود اسلام، سال ۱۷ هجري در جنگ شوشتر مسلمانان پس از وقفه اي طولاني موفق به فتح شوشتر مي شوند. فرمانده لشكر ايرانيان، هرمزان و لشكر مسلمانان ابوموسي اشعري بود. در اين جنگ براءبن مالك از صحابه پيامبر شهيد گشت كه در كنار قلعه سلاسل دفن است و آرامگاهش اولين بقعه اسلامي در ايران است. هرمزان نيز به دست مسلمانان اسير گشت و وي را به امام علي سپردند.
 
در دوران اسلامي شوشتر از نظر علمي، فرهنگي و معارف اسلامي به مرحله اي رسيد كه همواره مورد توجه بود و در تمام دوران اسلامي مركز حكومتي خوزستان بوده است. در آن دورانهاي پر از كشمكش، در شورشهايي كه بر عليه خلفاي اموي و عباسي صورت مي گرفت تا حمله مغولان و فتنه هاي مشعشع و غيره، خوزستان از موقعيت استراتژيكي برخوردار بود و فتح شوشتر بمنزله تسخير خوزستان بود.

در پايان قاجاريه با احداث راه آهن و عدم عبور آن از شوشتر و بي رونق گشتن كشتيراني در كارون شمالي، شوشتر موقعيت بندري خود را از دست مي دهد. متعاقب ركود اقتصادي در شوشتر، مركزيت خوزستان به اهواز منتقل مي گردد و با كشف نفت در خوزستان، توجه حكومت پهلوي معطوف به آبادان، مسجدسليمان و اهواز مي گردد و ديگر شهرهاي خوزستان از روند توسعه باز مي مانند و همواره در يك قرن گذشته نمودار توسعه شوشتر رو به منفي مي رود.

در دهه ۵۰ با ايجاد شركت كشت و صنعت كارون (بزرگ ترين كارخانه توليد قند و شكر خاورميانه) فصل جديدي براي توسعه يافتن شوشتر آغاز مي شود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي، در طول جنگ تحميلي، شوشتر از حملات هوايي دشمن در امان نمي ماند. اما نسبت به شهرهايي چون دزفول و اهواز داراي امنيت بهتري بوده و همين امر باعث مي شد تا بسياري از هموطنان جنگ زده به شوشتر پناه بياورند.
 
در سفرنامه هاي بسياري از شوشتر ياد شده است و نام شوشتر نيز در طول تاريخ جهان گير بوده است. در متون تاريخي غرب (روم و يونان باستان) شوشتر را با Šurkutir مي شناسند. همچنين در جهان عرب شوشتر را با نام «تستر» مي شناسند.

در بسياري از اشعار كهن فارسي از ديباي شوشتر، پرند شوشتر و بهار شوشتر ياد شده است. همچنين شاهنامه فردوسي ماجراي ساختن سد شادروان شوشتر را در زمان شاپور اول ساساني نقل مي كند. شوشتر از دو محله بزرگ موسوم به "حيدرخانه يا كهواز" و "نعمت خانه يا موگيهي" تشكيل يافته كه "حيدرخانه" مشتمل بر چهار محله بزرگ و "نعمت خانه" مشتمل بر هشت محله بوده است كه هر محله را خاني اداره ميكرده است .

منبع: www.shushtarnews.ir

چشمهايت اگر چه طوفاني

قلبت اما صبور و آرام است

شوق پرواز در دلت جاريست

شب اندوه رو به اتمام است

روح تو آنقدر سبکبار است

که اسير قفس نخواهد شد

لحظه اي با مظاهر دنيا

 همدم و همنفس نخواهد شد

کور خوانده کسي که مي خواهد

بسته بيند شکوه بالت را

چشم اگر واکنند مي بينند

جبروت تو را، جلالت را

چه غم از اين که گوشه‌ی زندان

شب و روزش کبود و ظلمانيست

در کنار فروغ چشمانت

جلوه‌ی آفتاب پيدا نيست

همدمي غير اشک و شيون نيست

در سحرگاه خيس تنهائيت

مي شود در غروب عاطفه ها

تازيانه انيس تنهائيت

راوي اوج غربت و درد است

آه و أمّن يجيب تو هر روز

گريه در گريه: «رَبِّ خَلِّصنِي»

ندبه هاي غريب تو هر روز

از تمام صحيفه‌ی عمرت

آه چند آيه اي به جا مانده

شمع چشم تو رو به خاموشي است

از تنت سايه اي به جا مانده

لاله لاله دخيل مي بندند

به ضريح تنت جراحت ها

شرمگين، بيقرار، باراني

آسمان هم از اين جسارت ها

چه به روز دل تو مي آورد

کينه‌ی قاتل يهودي که

بر تن خسته‌ی تو گل مي کرد

آنقدر سرخي و کبودي که

ميله هاي کبود اين زندان

شب آخر، شده عصاي تو

زخم زنجيرها شده کاري

رفته از دست، ساق پاي تو

پيکرت روي تکه اي تخته !

غربت تو چقدر دلگير است

راوي روضه هاي بي کسي ات

ناله هاي کبود زنجير است

شيعيان تو آمدند آن روز

پيکرت روي دست ها گم شد

آه اما غروب عاشورا

بدني زير دست و پا گم شد

نيزه ها محو پيکر خورشيد

محشري بود کربلا آن روز

بوسه‌ی نعل تازه گم مي شد

بين انبوه زخم ها آن روز

عشق بر روي نيزه معنا شد

در حوالي قتلگاهي که

پيکر آفتاب جا ماند و

کاروان رفت سمت راهي که ...

شاعر: يوسف رحيمي